Mode komt en gaat, dat weten we allemaal. Als iets in de mode raakt, is het slechts een kwestie van tijd voordat het weer uit de gratie raakt en in de vergetelheid verdwijnt. Maar het gaat niet alleen om kleding of stijlen; ook de schoonheidsidealen veranderen in de loop der jaren. Wat vroeger mooi was, vinden we nu niet meer mooi, en tijdschriften zorgen ervoor dat die normen worden opgelegd. Als ze een beroemdheid leuk vinden, word je overal overspoeld met haar foto’s, totdat iedereen net zo wil zijn als zij en iedereen verliefd wordt op meisjes die op haar lijken. Hieronder bekijken we hoe het ideaalbeeld van vrouwelijke schoonheid zich de afgelopen eeuw heeft ontwikkeld.
Hoe de norm voor vrouwelijke schoonheid de afgelopen 100 jaar is veranderd Kopieer
De jaren 10, het Gibson-meisje
Het zogenaamde ‘Gibson-meisje’, bedacht door kunstenaar Charles Dana Gibson, wordt gezien als het eerste ideaalbeeld van vrouwelijke schoonheid in de Verenigde Staten. Het zorgde voor een ware sensatie en zette de toon in het eerste decennium van de twintigste eeuw. Het ging om een illustratie, want in die tijd werden er nog geen foto’s gebruikt, en ze verscheen in alle tijdschriften van de Belle Epoque, waardoor ze een schoonheidsideaal creëerde dat iedereen wilde nadoen. Het was een vrouw met aristocratische trekken, een door een korset zeer slank gemaakt figuur, grote ogen en een kleine neus en mond.
Jaren ’10, het Gibson-meisje
Camille Clifford, een echte Gibson-meid
Begin jaren ’10 organiseerde kunstenaar Charles Dana Gibson een schoonheidswedstrijd waarbij de winnares zo veel mogelijk op zijn illustraties moest lijken, oftewel: de winnares moest het evenbeeld zijn van een van zijn Gibson-meiden. Camille was model en actrice en deed mee aan de wedstrijd. Ze won met overmacht, want zij leek het meest op de illustraties van de kunstenaar: haar kledingstijl was hetzelfde, ze had een enorm kapsel, was beeldschoon en had een bijna onwerkelijke taille van slechts 45 centimeter dankzij het dragen van korsetten.
Camille Clifford, een echte Gibson-meid
De ‘flappers’ uit de jaren ’20
De
Gibson-meiden behoorden tot het verleden toen de Eerste Wereldoorlog voorbij was en vrouwen zich begonnen te bevrijden van het mannelijke juk. Een van de belangrijkste veranderingen die dankzij het feminisme tot stand kwamen, was dat vrouwen stemrecht kregen. Vanaf dat moment deden ze hun korsetten af en gingen ze wijde jurken dragen waarin ze vrij konden dansen en bewegen. Ze lieten hun haar ook in een garçonne-kapsel knippen, heel kort, en gedroegen zich zoals mannen dat normaal deden: ze dronken, rookten en waren losbandig.
De ‘flappers’ uit de jaren twintig
Margaret Gorman, schoonheid van die tijd
In 1921 werd in Amerika de allereerste schoonheidswedstrijd ooit gehouden. Deze wedstrijd was heel anders dan hoe we die nu kennen, en de schoonheidsidealen waren dat ook. De door korsetten gemodelleerde zandloperfiguren behoorden tot het verleden en de winnares van de wedstrijd was Margaret Gorman, een flappermeisje met haar wijde, korte, vierkante jurkjes en haar slanke lichaam zonder noemenswaardige rondingen.
Margaret Gorman, schoonheid van die tijd
Mermaidjurken in de jaren ’30
Ondanks hun populariteit hebben de flappers de beurscrash van ’29 en de daaropvolgende Grote Depressie in de Verenigde Staten niet overleefd. Door de vele economische problemen in de jaren ’30 was de levensstijl van de flappers niet meer haalbaar. Alles werd weer conservatiever en de religie beleefde een opleving, waardoor men terugkeerde naar kledingstijlen die het vrouwelijke figuur meer benadrukten en naar een houding die meer paste bij een conventionele echtgenote. Nu worden slanke lichamen en een gebruinde huid weer populair, in plaats van de bleke huid van vroeger.
Zeemeerminjurken in de jaren ’30
Dolores Del Río, schoonheid in de jaren ’30
De Mexicaanse actrice en model Dolores del Río was een iconisch schoonheidsideaal in de jaren ’30. Ze was de eerste Latijns-Amerikaanse vrouw die het maakte in Hollywood en haar schoonheid was tijdloos. Alle vrouwen wilden net als zij zijn, alle mannen waren dol op haar, want ze had, zoals men zei, een perfect gevormd lichaam en een gezicht als dat van een engel die uit de hemel was gevallen. Als je op zoek bent naar een schoonheidsideaal uit die tijd, dan voldoet Dolores perfect aan alle eisen.
Dolores Del Rio, schoonheid in de jaren ’30
De patriottische meiden uit de jaren ’40
De jaren ’40 brachten veel veranderingen met zich mee. In 1939 brak de Tweede Wereldoorlog uit en dat zette alles behoorlijk op zijn kop, inclusief de mode en de normen voor vrouwelijke schoonheid. Er was een tekort aan stof en de regering legde strenge regels op voor het maken van rokken, met een verplichte lengte. Bovendien werd alle zijde gebruikt voor het maken van parachutes en moesten kousen worden vervangen door sokken. Er heerste schaarste en armoede, en kleding werd steeds eenvoudiger en meer zelfgemaakt. Halflang haar met krullen, soms gecombineerd met hoofddoeken en schoudervullingen met een militair tintje.
De patriottische meiden uit de jaren ’40
Betty Grable, het pin-upmeisje van die tijd
Elizabeth Ruth Grable was de echte naam van de geweldige Amerikaanse actrice, zangeres en danseres Betty Grable. Na een fotoshoot in een wit badpak werd Betty beroemd over de grenzen heen en groeide ze tijdens de Tweede Wereldoorlog uit tot de nummer 1 pin-upgirl van heel Amerika. Alle soldaten hadden een foto van Betty in hun kluisjes hangen; ze was het toonbeeld van vrouwelijke schoonheid in die tijd.
Betty Grable, het pin-upmeisje van die tijd
De rondingen van de jaren ’50
In de jaren ’40 bracht het einde van de oorlog overvloed met zich mee, en daarmee ook nieuwe schoonheidsidealen die dat weerspiegelden. Zo werd de ideale vrouw nu iemand die je tegenwoordig misschien wel een paar kilo te zwaar zou noemen. De rondingen en het zandloperfiguur zijn terug, maar dan op een natuurlijke manier: zonder korsetten, door gewoon wat aan te komen en mooie heupen te hebben. Een slank lichaam deed nu denken aan de honger van tijdens de oorlog en dat vond men niet mooi.
De rondingen van de jaren ’50
Marilyn Monroe had het ideale lichaam
Iedereen kent de geweldige Marilyn Monroe, actrice en zangeres, die met haar sensuele blik en uitdagende rondingen een revolutie teweegbracht in de filmwereld en de schoonheidsindustrie. Ze was het levende toonbeeld van schoonheid in de jaren ’50, maar haar schoonheid heeft de tijd doorstaan en is vandaag de dag nog steeds de droom van veel mensen. En dat is niet voor niets, want Marilyn wordt beschouwd als een van de grootste iconen aller tijden.
Marilyn Monroe had het ideale lichaam
De ‘stokslank’-trend uit de jaren ’60
Het is verbazingwekkend hoe smaken van het ene decennium op het andere zo radicaal veranderen. Maar hoewel het van buitenaf gezien lijkt alsof het van de ene op de andere dag gebeurde, verandert alles langzaam totdat
de trend
echt doorbreekt. Kortom, in de jaren ’60 verdwenen de meiden met rondingen naar de vergetelheid en was het toen helemaal in om een stokje te zijn. Overal slank zijn en geen rondingen hebben. Dat is ongetwijfeld best lelijk, maar je weet wat ze zeggen over smaken…
De ‘stokslank’-mode van de jaren 60
Twiggy, de legende van de slankheid
In elk tijdperk hebben we wel een beroemdheid als referentiepunt, iemand die nieuwe schoonheidsidealen in de mode heeft gebracht of die deze als belangrijkste vertegenwoordiger belichaamt. In dit geval hebben we het model Leslie Lawson, bijgenaamd “Twiggy”, wat letterlijk ‘stokje’ betekent. Zo kun je je wel voorstellen hoe slank ze was. Toen ze zo beroemd werd, veranderde ze de stereotypen rond vrouwelijke schoonheid en wilde iedereen net zo zijn als zij.
Twiggy, de legende van de slankheid
De discodiva’s van de jaren ’70
Op modegebied zijn hippiekleding, broeken met enorme wijde pijpen en losse overhemden met felle, vrolijke prints de norm, net als getoupeerd haar en opvallende make-up. De sociale revolutie gaat door in de jaren ’70 en de cultus rond het lichaam wordt steeds belangrijker; je ziet nog steeds slanke lichamen, hoewel niet zo extreem als in de jaren ’60, maar wel wat strakker. Disco-muziek verovert de cafés en iedereen laat zich erdoor meeslepen.
De discodiva’s van de jaren ’70
Charlie’s Angels als stijlicoon
Jaclyn Smith, Farrah Fawcett en Jake Jackson waren de actrices die de personages uit de veelgeprezen tv-serie “Charlie’s Angels” tot leven brachten. De serie was zo’n groot succes dat deze drie hoofdrolspeelsters de nieuwe schoonheidsnorm van die tijd werden. Alle meisjes en vrouwen deden hun stijl, hun kleding en hun kapsels na en ze zorgden voor een ware sensatie. Meestal is er wel een filmster die de schoonheidsnormen bepaalt, en in dit geval waren het er drie.
Charlie’s Angels als rolmodel
De supermodellen uit de jaren ’80
In die tijd veranderde de norm voor vrouwelijke schoonheid weer eens. De jaren waarin een vrouw met volle rondingen het meest gewild was, of juist de jaren waarin een heel slanke vrouw de voorkeur kreeg, waren voorbij. In de jaren 80 kwamen de zogenaamde ‘supermodellen’ op, en die naam kwam omdat schoonheid nu draaide om vrouwen die heel lang waren en lange benen hadden. Het ging niet meer om een slank lichaam, maar om een in de sportschool gevormd lichaam – zonder dat het te overdreven was.
De supermodellen van de jaren 80
Rachel Hunter, de langste van allemaal
Rachel Hunter, een Nieuw-Zeelands model en actrice, was in de jaren ’80 het toonbeeld van vrouwelijke schoonheid. Met haar 1,80 meter is Rachel langer dan veel mannen. Haar eindeloze benen deden menig man en vrouw dromen en ze stond meerdere keren op de cover van tijdschriften als Elle, Sports Illustrated en Vogue. Ze was het toonbeeld van de perfecte vrouw uit die tijd.
Rachel Hunter, de langste van allemaal
Nog zo’n icoon uit de jaren ’80: Elle Macpherson
Haar echte naam is Eleanor Nancy Gow, en als we het over supermodellen hebben, moeten we het natuurlijk over haar hebben. Deze Australische model en actrice, beter bekend als Elle Macpherson, zorgde voor een revolutie in de modewereld met haar lengte en haar perfecte, slanke figuur. Elle is maar liefst 1 meter en 83 centimeter lang, waardoor ze een van de langste supermodellen ter wereld is. Iedereen was jaloers op haar lengte en haar lange benen.
Nog een icoon uit de jaren 80: Elle Macpherson
De broodmagere modellen uit de jaren ’90
In de jaren ’90 was de hype rond supermodellen nog steeds in volle gang, maar de trend qua lichaamsbouw was veranderd. Nu moesten ze net zo lang zijn, maar nog slanker, met zo veel mogelijk zichtbare botten in plaats van een atletisch en gespierd lichaam – geen borsten, geen rondingen, geen billen en helemaal niets. Deze schoonheidsnorm kreeg de naam “Heroin chic”, wat vertaald ‘de heroïne-meiden’ betekent, vanwege hun extreme slankheid. Een boegbeeld van deze trend is supermodel Kate Moss.
De broodmagere meiden uit de jaren ’90
Winona Ryder, een toonbeeld van die tijd
In de jaren ’90 behoorde je tot de meest invloedrijke beroemdheden van dat decennium als je aan de vereiste schoonheidsnormen voldeed. Een duidelijk voorbeeld hiervan is actrice Winona Ryder, die ondanks haar grote talent als actrice er altijd nogal uitgemergeld uitziet en wel een paar kilo extra zou kunnen gebruiken. Dit tijdperk was zonder twijfel een van de meest onflatteuze voor vrouwen. Vooral voor degenen die aan dit ideaalbeeld voldeden en dachten dat ze er zo mooi uitzagen.
Winona Ryder, een voorbeeld uit die tijd
De schoonheid van 2000
Toen het nieuwe millennium aanbrak, raakte extreme slankheid gelukkig in de vergetelheid en kwamen lichamen met wat meer rondingen weer terug – niet helemaal zoals in de jaren ’50, maar de schoonheidsnorm veranderde in ieder geval ten goede. Nu zag je veel atletischer en strakker gevormde lichamen, met spieren en vlees, maar wel heel gestroomlijnd. Zonder twijfel een prototype van de perfecte vrouw dat voor iedereen veel toegankelijker was en natuurlijk ook gezonder.
De schoonheid van 2000
Gisele Bündchen, een van de mooiste vrouwen ter wereld
Begin 2000 zette het Braziliaanse supermodel Gisele Bündchen de toon voor wat het schoonheidsideaal van dat decennium zou worden. Ze stond op de covers van de best verkochte en meest invloedrijke tijdschriften ter wereld; zelfs Rolling Stone noemde haar ‘de mooiste vrouw ter wereld’, en vanaf dat moment zorgde haar wereldwijde succes ervoor dat iedereen net als zij wilde zijn.
Gisele Bündchen, een van de mooiste vrouwen ter wereld
Grote billen in 2010
Weer zijn de flinke rondingen helemaal terug. Zoals we al vaker hebben gezegd: niets verandert zo snel als de mode. Het ene moment zijn slanke meiden in, het volgende moment zijn meiden met rondingen helemaal in. In de jaren 2010 brak de rage van de enorme billen ongetwijfeld door en plotseling was het mooi om een grote, strakke en ronde kont te hebben om mee te pronken. Borsten doen er in dit decennium helemaal niet toe als je een grote kont hebt.
Grote billen in 2010
Kim Kardashian, de koningin van de grote billen
Er is niemand ter wereld die de geweldige Kim Kardashian niet kent en haar weelderige schoonheid niet bewondert. Behalve dat ze superberoemd en rijk is dankzij haar vader en haar man, is Kim ook bekend geworden door haar grote, mooie billen. Ze is zonder twijfel het levende toonbeeld van het vrouwelijke schoonheidsideaal dat dit decennium zo populair was, en het prototype van de perfecte vrouw die we allemaal bewonderen.
Kim Kardashian, de koningin van de grote billen
De jaren 2020, wat kun je verwachten?
En wat wordt het ideaalbeeld van vrouwelijke schoonheid in dit
decennium
? Het is nog te vroeg om dat precies te zeggen, maar het lijkt erop dat er eindelijk een brede beweging is die opkomt voor vrijheid op het gebied van schoonheid, oftewel: steeds vaker kiezen sociale media en zelfs sommige cosmeticamerken, zoals Dove, ervoor om in hun advertenties echte vrouwen te laten zien, dat wil zeggen vrouwen in alle soorten en maten, met allerlei figuurtypes, vormen en afmetingen – en dat is pas echt schoonheid: de diversiteit die er is.
De jaren 2020, wat kun je verwachten